Αποδόμηση του μίσανδρου καρκινώματος του φεμινισμού





Το πρώτο κύμα φεμινισμού (1840-1950) που ήθελε να κατοχυρώσει τα απαραίτητα δικαιώματα των γυναικών για ψήφο ήταν σωστό και είχε βάση .Οι γυναίκες πίστευαν ότι αν κατοχύρωναν το δικαίωμα της ψήφου θα έλυναν και όλα τα υπόλοιπα προβλήματα δια της παρουσίας τους στο εκλέγειν και το εκλέγεσθαι. Κατά το Δεύτερο κύμα φεμινισμού (1960-1980) κατοχυρώθηκαν εργασιακά δικαιώματα και ο φεμινισμός από απλό κίνημα χειραφέτησης των γυναικών μετετράπη σε πολιτική ιδεολογία, ιδρυτής της οποίας και μητέρα του φεμινισμού θεωρείται η Εβραία Betty Friedan.  Πλέον ο φεμινισμός δεν έχει λόγο ύπαρξης μιας και αυτά τα δικαιώματα είναι καθολικώς αναγνωρισμένα και κατοχυρωμένα στο Δυτικό κόσμο και δεν προβλέπεται να υπάρξει πισωγύρισμα ούτε καν μακροπρόθεσμα (ιστορικός θεσμισμός).

Στα υπόλοιπα κύματα φεμινισμού βλέπουμε τις φεμινίστριες να επεκτείνουν την ακτιβιστική δράση τους στα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων γυναικών (σύζευξη με το κίνημα LGBTQ) και να στηρίζουν ακόμα και την μπούρκα των μουσουλμάνων γυναικών. Επιπλέον έφτασαν στο σημείο να αμφισβητούν τα γενετικά φύλα και διατείνονται ότι το φύλο κάποιου ατόμου δεν είναι μια βιολογική κατάσταση αλλά κυρίως  «κοινωνικό κατασκεύασμα» . Η διάκριση μεταξύ του «βιολογικού φύλου και κοινωνικού φύλου» τέθηκε κατά το Τρίτο κύμα φεμινισμού( 1990-2008), του οποίου πρωτεργάτρια θεωρείται η Εβραία Naomi Wolf.  Στηρίζουν το «δικαίωμα» των γυναικών στην έκτρωση χωρίς να αναφέρονται στα δικαιώματα του εμβρύου και επιδεινώνουν το δημογραφικό πρόβλημα της Δύσης. Στηρίζουν τους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες που διεισδύουν στη Δύση και οι οποίοι είναι φορείς μιας ανελεύθερης κουλτούρας και τρόπου ζωής .Αυτές που μάχονται για τη χειραφέτηση των γυναικών στηρίζουν τις μάζες των Σουνιτών που θεωρούν τις γυναίκες υποχείρια του ανδρός και όργανα σεξουαλικής ικανοποίησης τους.

Ο σημερινός φεμινισμός έχει καταντήσει καρκίνος και τείνει στον μισανδρισμό και στον σεξισμό εναντίον των ανδρών. Το βασικότερο αίτημα όλων των κυμάτων φεμινισμού ήταν ανέκαθεν η εισοδηματική ανισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών στην αγορά εργασίας και αυτό θα το αποδομήσουμε εδώ. 



Η  όποια εισοδηματική ανισότητα υπάρχει στις επιχειρήσεις έχει να κάνει με την Μικροοικονομία. Η αμοιβή που εισπράττεις ισοδυναμεί με την παραγωγικότητα σου , δηλαδή με το «οριακό προϊόν εργασίας» σου. Οι εταιρίες παρατηρούν(με στατιστικές μελέτες) ότι η παραγωγικότητα των γυναικών μειώνεται τις περιόδους που είναι λεχώνες και τα επόμενα χρόνια όσο το παιδί είναι μικρό και χρειάζεται διαρκώς φροντίδα .
Η σκέψη σου ως γυναίκα ,από τη φύση σου σαν μάνα, είναι στο παιδί και στο τι γίνεται στο σπίτι και έχεις διαρκώς την έγνοια του παιδιού ακόμα και στον εργασιακό σου χώρο. Τα παιδιά μέχρι μια ηλικία όλο αρρωσταίνουν και θέλουν επιπρόσθετη φροντίδα. Όλα αυτά μειώνουν το οριακό προϊόν εργασίας σου και κατ`επέκταση και τις απολαβές σου στην εταιρία. Η παραγωγικότητα σου ανά μονάδα εργασίας (το σύνολο των προϊόντων που παράγεις με μια ώρα εργασίας) και το πραγματικό ωρομίσθιο σου έχουν εξαιρετικά έντονη θετική συσχέτιση: όταν η παραγωγικότητα αυξάνεται, ανεβαίνει και το ωρομίσθιο.  Στις περιπτώσεις και στις περιόδους που παρατηρείται η μείωση της παραγωγικότητας, τότε και μόνο τότε, μειώνεται και εξισώνεται ο μισθός σου με την μειωμένη παραγωγικότητα σου. Ή για όλη αυτή την προαναφερθείσα περίοδο επιβραδύνεται ο ρυθμός αύξησης της μισθοδοσίας. Γι`αυτό σε ορισμένες περιπτώσεις και ορισμένους κλάδους , ή σε ορισμένες εταιρίες με συγκεκριμένη μισθολογική πολιτική, παρατηρείται οι άντρες να έχουν υψηλότερα εισοδήματα από τις γυναίκες . Η περίοδος της μειωμένης σχετικά παραγωγικότητας των γυναικών διαρκεί από την περίοδο του γάμου έως ότου τα τέκνα θα είναι σχετικά αυτόνομα και θα δύνανται να συντηρηθούν χωρίς την υπερβολική μέριμνα της μητέρας. Σε αυτό το διάστημα παρατηρείται μια αυξημένη παραγωγικότητα των ανδρών οι οποίοι βελτιώνουν τις εργασιακές επιδόσεις τους ώστε να συνεισφέρουν περισσότερο στην οικογένεια. Οι άντρες αντιλαμβάνονται τον συμπληρωματικό ρόλο των δύο φύλων και εντείνουν τις προσπάθειες τους ώστε να συντηρήσουν την οικογένεια τους. Η οικογένεια δηλαδή δρα ως ομάδα! 

Όταν η περίοδος της μειωμένης παραγωγικότητας της γυναίκας παρέλθει, αυτή θα πρέπει να ανταγωνιστεί τα υπόλοιπα αρσενικά της εταιρίας που θα είναι ήδη κατά πολύ προχωρημένα σε επίπεδο παραγωγικότητας και πολύ δύσκολα θα καλύψουν το κενό. Γι`αυτό και σε όλο τον εργασιακό βίο παρατηρείται (όπου παρατηρείται) η εισοδηματική ανισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών. 


Επιπλέον υφίστανται άλλοι δύο λόγοι του εισοδηματικού χάσματος των δύο φύλων: Οι γυναίκες παραδοσιακά είναι risk averse και επιλέγουν επαγγέλματα χαμηλού ρίσκου και κατ` επέκταση χαμηλών απολαβών. Πχ γίνονται νοσοκόμες ή δασκάλες, ή επιλέγουν γραμματειακή υποστήριξη και δεν επενδύουν στη διαρκή αναβάθμιση τους και στις περαιτέρω σπουδές . Οι άντρες είναι πιο risk lovers και επιλέγουν επαγγέλματα υψηλότερης εξειδίκευσης και οπότε υψηλότερων αποδοχών και προσέχουν να είναι πολύ ανταγωνιστικοί και βελτιώνουν συνεχώς την εργασιακή τους κατάσταση. 


 Κατά τρίτον , οι γυναίκες επιλέγουν να εργάζονται λιγότερες ώρες από τους άντρες και οπότε καταναλώνουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Έχουν δηλαδή μικρότερη προθυμία εργασίας.
Αυτά παρατηρούνται κατά μέσο όρο και γι`αυτό υφίσταται το «wage gap» μεταξύ των δύο φύλων. Οι γυναίκες όμως, που δεν ανήκουν στο μέσο όρο,  με υψηλή προθυμία εργασίας , που επιλέγουν επαγγέλματα υψηλής εξειδίκευσης και φροντίζουν να βελτιώνουν την παραγωγικότητα τους , αμείβονται με πολύ υψηλούς μισθούς, ίσους αν όχι μεγαλύτερους των ανδρών.
 Είπα μεγαλύτερες απολαβές από αυτές των ανδρών, διότι αν μια γυναίκα έχει και τα τρία αυτά χαρακτηριστικά και ταυτόχρονα είναι όμορφη και εμφανίσιμη, θα προτιμηθεί πάντα από έναν άντρα ίσης αξίας. Διότι «η ομορφιά δημιουργεί αξία» (beauty creates value). Η ομορφιά μιας γυναίκας είναι ένα επιπλέον στοιχείο ενεργητικού των εταιριών (beauty asset).  Φανταστείτε ότι είστε επικεφαλής ενός μεγάλου δικηγορικού γραφείου ή μιας εταιρίας και έχετε να επιλέξετε μεταξύ ενός άντρα ,μέτριας εμφάνισης, και μιας γυναίκας με ελκυστικό παρουσιαστικό. Και οι δύο έχουν ίδιους τίτλους σπουδών και είναι εργασιομανείς . Το ωραίο και καταρτισμένο θηλυκό προτιμάται πάντα διότι προσελκύει πελάτες. Αν εδώ υπάρχει «σεξισμός» αυτός είναι κατά των αντρών και όχι των γυναικών. Επιπρόσθετα θα επιλέγατε αυτήν για manager διότι το αντρικό εξαρτώμενο προσωπικό δύσκολα θα εναντιωνόταν ή θα έκανε mobbing σε μια όμορφη γυναίκα. Η καλή εμφάνιση δεν είναι σε όλες τις περιπτώσεις ένα beauty asset. Στα ταμεία των supermarket για παράδειγμα συνήθως  επιλέγονται λιγότερο εμφανίσιμες κοπέλες ώστε οι πελάτες να πληρώνουν και να φεύγουν αντί να πιάνουν την κουβέντα με την όμορφη υπάλληλο και να γίνεται συνωστισμός.  Όλα αυτά είναι marketing management.    



  

Οι εταιρίες δεν είναι φαλλοκρατικές ούτε κάνουν διακρίσεις βάσει φύλου, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού κτλ, αλλά είναι «μεγιστοποιητές κέρδους» και οι managers δρουν εξ ολοκλήρου με γνώμονα τη μεγιστοποίηση της απόδοσης στους μετόχους (shareholders) και στους υπόλοιπους σχετιζόμενους με την εταιρία οικονομικούς δρώντες(stakeholders) .Τα υπόλοιπα περί ανδροκρατούμενες φαλλοκρατικές εταιρίες που υποβαθμίζουν επίτηδες τη γυναίκα προς όφελος του άνδρα, είναι ουρανομήκεις πομφόλυγες για αδαείς επί των Οικονομικών.
Αυτά λέει η κλασική φιλελεύθερη ιδεολογία(Πολιτική Οικονομία του κλασικού φιλελευθερισμού του 18ου αιώνα) και ο μοντέρνος φεμινισμός την ενστερνίζεται πλήρως ( αστικός φεμινισμός ή φιλελεύθερος φεμινισμός).

Ο κλασικός φεμινισμός είναι σοσιαλιστικός(απορρέει από τη μαρξιστική θεωρία)  ή είναι Σοσιαλδημοκρατικός (καρπός του μοντέρνου φιλελευθερισμού του 20ου αιώνα) και αποζητά την αναδιανομή του εισοδήματος από τους άντρες στις γυναίκες, στα πλαίσια της κοινωνικής δικαιοσύνης υπέρ των γυναικών,  για να επιφέρει την ισότητα (με κρατικό παρεμβατισμό) . Σε ένα παγκοσμιοποιημένο νεοφιλελεύθερο περιβάλλον αυτό δεν πρόκειται να συμβεί σε καμία των περιπτώσεων. Άρα ο λόγος που υφίστανται εισοδηματικές ανισότητες στις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες είναι εναργώς μικροοικονομικός, βιολογικός και ψυχολογικός και σε καμία περίπτωση «πατριαρχικός» όπως διατείνονται οι φεμινίστριες.
Επιπρόσθετα, στην περίπτωση του σοσιαλδημοκρατικού φεμινισμού η «ισότητα» που επικαλούνται δεν είναι ως προς τη μεταχείριση και τις ίσες ευκαιρίες, αλλά ως προς το αποτέλεσμα και έχει αναδιανεμητικό χαρακτήρα. Εξισώνει δηλαδή τα αποτελέσματα. Δεν αγωνίζονται για ίσες ευκαιρίες αλλά για ίσα αποτελέσματα και αυτό το απαιτούν να γίνει με κρατικό παρεμβατισμό στην αγορά εργασίας πράγμα αδιανόητο στο νεοφιλελευθερισμό της μετανεωτερικότητας. 


Στην Αμερική με την έλευση του Ντόναλντ Τραμπ ο Φεμινισμός καταρρέει μαζικά  



Ο Ντόναλντ Τραμπ κόβει όλα τα επιδόματα των άπλυτων και των «ιδιαίτερων μειονοτήτων» που έδινε απλόχερα το δίδυμο Ομπάμα-Κλίντον. 40 εκατομμύρια Αμερικάνοι επιβίωναν ή συμπλήρωναν τα εισοδήματα τους με επιδόματα και ειδική παροχή υπηρεσιών και όλα αυτά εκτροχίασαν τον κρατικό προϋπολογισμό .
Επί 8 χρόνια όποια εκφυλισμένη κοινωνική ή εθνοφυλετική μειονότητα απαιτούσε πράγματα κατάφερνε να παίρνει παροχές και επιδόματα εις βάρος του συνόλου των φορολογουμένων . Τα επιδόματα και οι παροχές κατέστησαν ελλειμματικούς τους προϋπολογισμούς και εκτίναξαν το δημόσιο χρέος της χώρας από τα 11 τρισ.$ στα 19,5 τρισ.$ .Φυσικά σε αυτό συνεισέφεραν κυρίως οι δαπάνες των πολέμων.
Αν είχε άλλη μια τετραετία να διανύσει ο Ομπάμα , στο τέλος αυτής θα υπέγραφαν Μνημόνια .
Όσο τάιζε όλους αυτούς τόσο αυτοί είχαν κίνητρο να ξεχύνονται στους δρόμους σε ατελέσφορες διαμαρτυρίες για τα «ανθρώπινα δικαιώματα» τους και να αναλώνονται σε ατελείωτες ανούσιες συζητήσεις στα πανεπιστήμια. Όλοι οι περιθωριακοί επί 8 έτη ήταν στους δρόμους με πανό και πλακάτ στο χέρι να βρίζουν να προπηλακίζουν και να ουρλιάζουν, να καταστρέφουν στις διαδηλώσεις τους ξένη ιδιωτική και δημόσια περιουσία και να μην υπομένουν τις συνέπειες του νόμου .

Ως εκ τούτου γιγαντώθηκαν δύο παράσιτα, το ένα οι Black lives matter ,όπου παρά λίγο να κατέληγε το πράγμα σε φυλετικούς πολέμους εντός των ΗΠΑ ,γιατί οι λευκοί είχαν απαυδήσει να τους λοιδορούν τα ΜΜΕ για ρατσισμό και οι μαύροι τραμπούκοι να τους χτυπάνε στους δρόμους , και δεύτερο εντατικοποιήθηκε το καρκίνωμα του φεμινισμού .


Γιαυτό είδατε που παρ`όλο που ο Ομπάμα τσάκισε 3 χώρες μέσα σε 8 χρόνια (μπαχαλοποίησε την Αίγυπτο, τσάκισε ολοσχερώς τη Λιβύη και τη Συρία) όλοι αυτοί οι δήθεν αριστεροί ευαισθητούληδες και υπέρμαχοι των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» ήταν στο πλευρό αυτού του πολεμοχαρούς καθάρματος που παρόμοιο του δεν είδαμε τα τελευταία 50 χρόνια και βάλε. Όχι μόνο έφτασε σε αγριότητα τον Τζόρτζ Μπους αλλά τον ξεπέρασε κιόλας .Δεν υπήρξε μια μέρα που να μην βομβάρδιζε και κάτι στη Μέση Ανατολή ,αυτό το σκουπίδι που το 2009 του απένειμαν και Νόμπελ Ειρήνης .Και ο Τζόρτζ Μπους εκτίναξε το δημόσιο χρέος στα ύψη (αύξηση 110% σε 8 χρόνια) αλλά συγκριτικά με τον «νομπελίστα ειρήνης»  Ομπάμα τάιζε λιγότερο τους αλληλέγγυους επαναστάτες της κοινωνικής δικαιοσύνης (Social Justice warriors) .
 


Όλοι αυτοί λοιπόν οι υπερευαίσθητοι που είδαμε τόσα χρόνια κατέβαιναν στους δρόμους για προσωπικό τους όφελος με πρόσχημα τα ανθρώπινα δικαιώματα .Για το μπαξίσι τα έκαναν όλα. Πολύ εύκολα τους εργαλειοποίησε ο George Soros αυτούς τους πιθήκους  διότι γνωρίζει από ψυχολογία των όχλων και κοινωνική μηχανική. Η μεσαία τάξη λοιπόν έστειλε στον αγύριστο τον Ομπάμα και την Χίλαρι γιατί δεν ανεχόταν να πληρώνει άλλο τις μαλακίες τους .


Ένα άλλο κοινωνικό επίτευγμα του Ομπάμα ήταν το Obamacare στο χώρο της υγείας .Τζάμπα σχεδόν υπηρεσίες υγείας σε Μεξικανούς και μειονοτικούς καθώς και σε μεγάλο φάσμα γυναικών. Οι γυναίκες παραδοσιακά χρησιμοποιούν το σύστημα υγείας περισσότερο από τους άνδρες . Έφτιαξε λοιπόν ο Ομπάμα ένα αριστερό αναδιανεμητικό κράτος πρόνοιας, όπου αντλούσε πόρους από τους πάνω και τα έδινε σε αυτές τις ομάδες. Χρηματοδοτήθηκε μέχρι και η «Εκκλησία του Σατανά» για να καταλάβετε και γι`αυτό τους είδαμε να παρελαύνουν στους δρόμους της Ουάσινγκτον στις 21/01/2017.
Το μεγαλύτερο στραπάτσο το έπαθαν οι γυναίκες μιας και τα 2/3 των 40 εκατομμυρίων προνομιακών ομάδων ήταν γυναίκες. Αποτέλεσμα της ασυδοσίας και απληστίας των φεμινιστριών, οι άντρες έχουν κάνει πέρα τις γυναίκες και εγέρθηκε το κίνημα των MGTOW(men going their own way). Στην Ελλάδα αυτό το κίνημα αντίδρασης είναι σε εμβρυακό στάδιο ενώ στην Αμερική είναι στην φάση της γοργής ανάπτυξης.  Οι παρασιτικές φεμινίστριες μαζί με τις LGBTQ κοινότητες απομάκρυναν τα δύο φύλα. Μάλιστα Φεμινίστριες και LGBTQ πίεζαν την κυβέρνηση ώστε δια του Obamacare οι gay να έκαναν εγχειρήσεις αλλαγής φύλου και ορμονοθεραπείες με έξοδα εξ ολοκλήρου του δημοσίου.
Κλασικός σοσιαλιστικός φεμινισμός και Νεοταξικός Φεμινισμός


Τώρα που το πάρτι τελείωσε οι γυναίκες θα μείνουν ξεκρέμαστες. Ο φεμινισμός τις κατέστρεψε γιατί τις απομάκρυναν από τους άντρες ενώ ταυτόχρονα θα βρεθούν χωρίς επιδόματα και παροχές . Δεν αγωνίζονταν οι φεμινίστριες για ισότητα στις ευκαιρίες (κάτι που υπήρχε) αλλά για ισότητα στα αποτελέσματα, στις απολαβές δηλαδή που με κρατικό παρεμβατισμό του αναδιανεμητικού κράτους έπαιρναν επιδόματα και παροχές υπηρεσιών. Οι γυναίκες αυτές θα βιώσουν μια οικονομική κρίση που οι Αμερικανοί ήδη την αποκαλούν «She-crisis» .Οι γυναίκες αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο κοινωνικής περιθωριοποίησης και απορρίπτουν μαζικά το φεμινισμό .Θα δείτε δηλώσεις μετανοίας και επιστροφή σε πατριαρχικά μοντέλα συμβίωσης που θα τρίβετε τα μάτια σας. Αυτή η τετραετία που έρχεται θα είναι συναρπαστική

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όποιος συγκρίνει το Ελληνικό Προσφυγικό ζήτημα με το λαθρομεταναστευτικό είναι ανιστόρητος ,δοσίλογος και προδότης !

H Αλήθεια για το Τάμα του Έθνους

Ψυχολογικός πόλεμος και ο ρόλος των συνθημάτων στους τοίχους